درس 4 : تأثير ايمان به خدا در كاهش بحران‌هاى روحى اعتقاد به خداى حكيم و ايمان به مبانى مذهبى وتوجه به جهان آخرت ، تأثيرشگرفى درتخفيف اين ناراحتى ها و رنج هاى روحى دارد . ايمان به خدا اثرعوامل اضطراب آفرين را خنثى و يا آنها را ريشه كن مىكند ؛ زيرا مذهب بامقررات اخلاقى وتعاليم حيات بخش خود ، حرص وآز وجاه طلبى وثروت‌اندوزى انسان را كه ازعوامل اضطراب روحى هستند به نحوصحيحى تعديل مىكند ، واورا به عزت نفس ومناعت طبع و نيكوكارى وپرهيزكارى دعوت مىنمايد و با مطرح ساختن پاداش هاى بزرگ وكيفرهاى سخت ، برحرص وآز لجام مىزند و از تجمل پرستى وگرايش بى حد وحساب به دنيا كه آرامش و ثبات را ازانسان سلب مىكند جلوگيرى مىنمايد ، وتحول معنوى شگرفى كه درخور مقام انسانى اوست در روانش پديد مىآورد . مخصوصاً آيين اسلام ازتوجه شديد انسان به دنيا كاسته و دنيا و همهء وسايل زندگى را وسيله زندگى - و نه هدف آن معرفى كرده است و انسان را از اين كه دنيا را هدف خود بداند بازداشته است ، ازاين رو اثر نامطلوب نخستين عامل اضطراب را كه همان اهتمام حريصانه و افراطى به دنيا و ماديات است از بين مىبرد . انسان در سايهء اعتقاد به خداى حكيم و مهربان ، خدايى كه به مصالح و مفاسد بندگان از خود آنها آشناتر است ، مىتواند از اثرهاى نامطلوب مصايب و شدايد و